Sınav günüydü ve her şey berbat gitmek üzereydi; asansör birden durdu, ışıklar titredi, kapılar yarı açık kaldı ve ben, panik içinde dışarı çıkmaya çalışırken belimden aşağısı kapının arasında sıkışıp kaldım. “Geç kalacağım, lanet olsun!” diye haykırdım içimden, kalçalarım dışarıda, eteğim sıyrılmış, o dolgun, sulu popom tam bir yabancının göz hizasında duruyordu. Asansörde tek başıma değildim; o adam, sıradan bir tip, arkamda dikilmiş bana bakıyordu. Kimdi bilmiyordum, ama bakışları tenimi yakıyordu. Çabaladım, kıvrandım, ama ne kadar uğraşsam da kurtulamadım; sadece daha çok açıldım, amım ıslak ve hazır halde dışarı sarkıyordu. “Boş ver,” dedim kendime, “sınava odaklanmalıyım.” Ama o adam durmadı; ellerini kalçalarıma koydu, eteğimi tamamen sıyırdı, parmaklarını pembe, damlayan amıma soktu. İnledim istemsizce, ama aklım hâlâ sorulardaydı: matematik formülleri, tarih tarihleri… O ise fermuarını indirdi, sert sikini çıkardı ve tek hamlede içime girdi. Derin, sert bir itiş; nefesim kesildi, ama pes etmedim. “Devam et,” diye mırıldandım, “kullan beni, ne istiyorsan yap.” O da yaptı; ritmik pompalamaya başladı, elleri göğüslerime uzandı, meme uçlarımı sıktı, ağzıma parmaklarını soktu. Ben hâlâ kapıya sıkışmış halde, popom havada, amım onun sikine teslim olmuşken, o tuhaf bir şekilde yardımsever davrandı. “Hangi dersten sınava gireceksin?” diye sordu, sesi sakin, neredeyse babacan. Şaşırdım ama cevap verdim: “Tarih.” O pompalamaya devam ederken, “Peki, Roma İmparatorluğu’nun çöküş nedenleri nelerdi?” diye sordu. Güldüm, inledim aynı anda; “Barbar istilaları, ekonomik krizler…” diye başladım, o ise daha derine girdi, “Doğru, devam et.” Her doğru cevapta daha sert vuruyordu, sanki ödül gibi; yanlış yaparsam yavaşlıyor, beni delirtiyordu. Ağzımı da kullandı; başımı çevirmemi sağladı, sikini emdirdi, boğazıma kadar soktu. Tükürüklerim akıyor, gözlerim yaşarıyordu ama ben hâlâ soruları cevaplıyordum: “Konstantinopolis’in düşüşü 1453’te…” O boşalmak üzereyken, “Son soru: En önemli faktör neydi?” diye sordu. “Osmanlılar!” diye haykırdım, o da içime boşaldı, sıcak sıcak akarken ben de titreyerek orgazm oldum. Asansör tam o sırada hareket etti, kapılar açıldı. Kurtuldum, eteğimi düzelttim, saçlarımı topladım. Adam gülümsedi, “Başarılı olursun, güzelim. Sınavda da böyle odaklan.” Koşarak çıktım, bacaklarım titriyor, içim dolu halde sınav salonuna girdim. Sorulara bakarken hâlâ onun tadı ağzımda, kokusu üzerimdeydi. Ama odaklandım; her soru, onun quiz’lerini hatırlatıyordu. Sınav bittiğinde, notum yüksekti. Kim bilebilirdi ki, asansörde sıkışmak, bir yabancının beni kullanması, aynı zamanda en iyi çalışma seansım olacaktı? Freeuse fantezisi gerçek hayatta böyle işliyordu işte: her an, her yerde, hazır ve nazır. O gün, geç kalmak yerine, belki de hayatımın en unutulmaz dersiyle tanıştım.